• Yemek!

    Posted 07 Eylül 2010 By alerjiyletanistim.com in Stefan Oğuzhanın Günlüğü With | No Comments
    Sabahın erken saatlerinde baharın gelişini şarkılarıyla müjdeleyen minik,sevimli serçelerin sesleriyle Stefan’la birlikte uyanıyoruz. Minik kurabiyem saat 7:00′de uyanır. Ben de erken uyanmayı seven biri olarak oğlumun bu konuda bana benzediğini düşünüp mutlu oluyorum. Babacığınız ise yorgun savaşçı :) haftasonları ancak 9:00′da uyanabiliyor.
    Sabahları kahvaltıdan önce aç karnına su içme alışkanlığını yerleştirmeye çalışıyorum. Şimdilik iyi gidiyor. Sonrasında da çok hafif meyve salatısıyla başlayıp, yarım saat sonrasında da ana kahvaltıya geçiyoruz. Yemek yeme konusunda zaman zaman isteksiz davranışlar gösterebiliyor. Böyle anlarda asla üzerine gitmemeyi tercih ediyoruz. Bebekliğinden beri kaşık elinde kendi yemeye çalışıyor :) )
    İlk başlarda bazen küçük adam yemek yemediğinde telaşlanır, kalbim sıkışır “aman yarabbim çocuğum yemiyor, zafiyet geçirecek” der kendimi daha da heyecanlandırır, yemesi için hikayeler anlatır, çırpınır, zaman zaman kaş çatar, saçlarım havada kendimi  bir kenara atardım.
    Eşimin tavsiyesi üzerine yemek konusunda asla ikna etmeye çalışmıyorum. Aradan zaman geçince gelip yiyor. Şu an bizimle yemek yemeğe bayılıyor. Soframızda onu da dinleyerek sohbet ediyoruz. Küçük adam  minik elleriyle beni bile beslemeye başladı :) çok hoşuma gidiyor çooooooook… Unutmuyoruz ki arada bir iştahı gidebilir. Israrcılık yarardan çok zarar getirerecektir.

    Sabahın erken saatlerinde baharın gelişini şarkılarıyla müjdeleyen minik,sevimli serçelerin sesleriyle Stefan’la birlikte uyanıyoruz. Minik kurabiyem saat 7:00′de uyanır. Ben de erken uyanmayı seven biri olarak oğlumun bu konuda bana benzediğini düşünüp mutlu oluyorum. Babacığınız ise yorgun savaşçı :) haftasonları ancak 9:00′da uyanabiliyor.
    Sabahları kahvaltıdan önce aç karnına su içme alışkanlığını yerleştirmeye çalışıyorum. Şimdilik iyi gidiyor. Sonrasında da çok hafif meyve salatısıyla başlayıp, yarım saat sonrasında da ana kahvaltıya geçiyoruz. Yemek yeme konusunda zaman zaman isteksiz davranışlar gösterebiliyor. Böyle anlarda asla üzerine gitmemeyi tercih ediyoruz. Bebekliğinden beri kaşık elinde kendi yemeye çalışıyor :) )
    İlk başlarda bazen küçük adam yemek yemediğinde telaşlanır, kalbim sıkışır “aman yarabbim çocuğum yemiyor, zafiyet geçirecek” der kendimi daha da heyecanlandırır, yemesi için hikayeler anlatır, çırpınır, zaman zaman kaş çatar, saçlarım havada kendimi  bir kenara atardım.
    Eşimin tavsiyesi üzerine yemek konusunda asla ikna etmeye çalışmıyorum. Aradan zaman geçince gelip yiyor. Şu an bizimle yemek yemeğe bayılıyor. Soframızda onu da dinleyerek sohbet ediyoruz. Küçük adam  minik elleriyle beni bile beslemeye başladı :) çok hoşuma gidiyor çooooooook… Unutmuyoruz ki arada bir iştahı gidebilir. Israrcılık yarardan çok zarar getirerecektir.

    • delicious
    • digg
    • reddit

Yorum yazın

*


Henüz yorum yok. İlk siz olun!

Copyright 2010 Alerjiyletanistim.com. All Rights Reserved